Battlefield 6 – Review

Έχοντας προηγηθεί ένα τόσο αριστουργηματικό campaign, πιστεύαμε ότι η Battlefield Studios θα προσπαθούσε να προσφέρει κάτι αντίστοιχο ή τουλάχιστον να δείξει λίγη διάθεση για πειραματισμό. Εδώ που τα λέμε, τα campaigns του Battlefield ανέκαθεν υστερούσαν έναντι αυτών του Call of Duty, και δυστυχώς η ψαλίδα αυτή δεν λέει να κλείσει, αλλά αντίθετα ανοίγει ακόμα περισσότερο. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή, για να δούμε πού ακριβώς χωλαίνει το campaign του Battlefield 6.

Το νέο κεφάλαιο της σειράς τοποθετείται χρονικά στο εγγύς μέλλον (2027-2028) και εισάγει μια νέα απειλή στον παγκόσμιο γεωπολιτικό χάρτη, την Pax Armata. Η ιδιωτική αυτή στρατιωτική εταιρεία επιχειρεί να παραγκωνίσει τις παραδοσιακές υπερδυνάμεις και να φέρει μια νέα τάξη πραγμάτων, σπέρνοντας διχόνοια στις τάξεις του ΝΑΤΟ. Εσείς αναλαμβάνετε τον έλεγχο μιας μονάδας Αμερικανών πεζοναυτών ονόματι Dagger 1-3 και ο στόχος σας είναι να καταστρέψετε τα σχέδια της Pax Armata.

Για να είμαστε ειλικρινείς, η ιστορία που αφηγείται το Battlefield 6 κατάφερε αρχικά να μας κερδίσει, κεντρίζοντας το ενδιαφέρον μας. Αντί να πολεμάμε απέναντι σε κάποιον παραδοσιακό “εχθρό” των ΗΠΑ, όπως το Ιράκ ή την Κίνα, είμαστε αντιμέτωποι με έναν μισθοφορικό στρατό, σε ένα εφιαλτικό σενάριο που δεν απέχει πολύ από τη σύγχρονη πραγματικότητα. Όσο βέβαια προχωρούσαμε στο campaign και η ομίχλη του πολέμου υποχωρούσε, δίνοντάς μας μια πιο σαφή εικόνα για τα κίνητρα της Pax Armata και κυρίως για το ποιοι πραγματικά κινούν τα νήματα από το παρασκήνιο, ο αρχικός ενθουσιασμός έδωσε τη θέση του σε μια μεγάλη απογοήτευση. Οι όποιες ανατροπές είναι άκρως προβλέψιμες, οι πραγματικοί villains της ιστορίας φαίνονται από χιλιόμετρα μακριά, ενώ το φινάλε είναι άκρως απογοητευτικό, αφήνοντας μια πολύ άσχημη γεύση στο στόμα μας.

Σε ότι αφορά το gameplay, το campaign είναι μια καλή προπόνηση πριν βουτήξετε στα multiplayer modes, δίνοντάς σας τη δυνατότητα να εξοικειωθείτε με τα βασικά controls και τα δεκάδες όπλα και gadgets του Battlefield 6. Το gunplay είναι ομολογουμένως εξαιρετικό, είτε επιχειρείτε headshots από μακρινή απόσταση με το sniper rifle σας, είτε γαζώνετε τους αντιπάλους σας με το assault rifle σας. Το πλούσιο οπλοστάσιό σας περιλαμβάνει μεταξύ άλλων χειροβομβίδες (flash, frag και incendiary), ρουκέτες, εκρηκτικά, ακόμη και νάρκες. Στον ίδιο βέβαια εξοπλισμό έχουν πρόσβαση και οι αντίπαλοί σας, και ουκ ολίγες φορές θα βρεθείτε στη ζώνη πυρός εχθρικών snipers και στρατιωτών εξοπλισμένων με RPGs.

Το campaign θα σας ταξιδέψει σε μια ποικιλία τοποθεσιών ανά την υφήλιο, από την Γεωργία και το Τατζικιστάν, μέχρι το Γιβραλτάρ και τη Νέα Υόρκη. Ο στόχος σας σε κάθε αποστολή είναι η εξολόθρευση των εχθρικών δυνάμεων, όμως το πεδίο της μάχης είναι κάθε φορά διαφορετικό, γεγονός που εισάγει διάφορες παραμέτρους, όπως vehicular combat με τανκς και θωρακισμένα οχήματα. Προσωπικό μου highlight είναι η δεύτερη αποστολή, η οποία λαμβάνει χώρα σε ένα βρετανικό φυλάκιο του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και περιλαμβάνει τόσο close quarter αναμετρήσεις, όσο και αρκετές ευκαιρίες για sniping από μακρινή απόσταση.

Το πιο εντυπωσιακό στοιχείο στο Battlefield 6 είναι η χρήση της μηχανής γραφικών Frostbite, και κυρίως το μοντέλο καταστροφής του περιβάλλοντος και τα particle effects. Οι εκρήξεις, τα κτήρια που καταρρέουν, η σκόνη και ο καπνός, δημιουργούν μια ομολογουμένως πρωτόγνωρη εμπειρία. Νιώθεις ότι πραγματικά βρίσκεσαι μέσα στο πεδίο της μάχης και ότι συμμετέχεις μέσα σε αυτήν, σχεδόν μπορείς να αισθανθείς τις φλόγες και να μυρίσεις το μπαρούτι.

Παρόλα αυτά, εάν παραμερίσουμε τα εντυπωσιακά γραφικά, το Battlefield 6 θα μπορούσε κάλλιστα να είχε κυκλοφορήσει μια δεκαετία νωρίτερα, ακριβώς μετά το Battlefield 4. Δεν υπάρχει τίποτα νέο στην παραδοσιακή φόρμουλα, η ροή είναι εντελώς γραμμική και το μοναδικό πράγμα που δίνει λίγο παραπάνω βάθος στο gameplay είναι κάποια περιορισμένα tactical στοιχεία. Στις περισσότερες αποστολές, ο χαρακτήρας σας συντροφεύεται από τρία ακόμα μέλη, και μπορείτε να δώσετε εντολές σε αυτά, όπως scout, destroy ή smoke. Η εντολή scout είναι σίγουρα η πιο χρήσιμη μιας και αποκαλύπτει τις θέσεις των αντιπάλων σας. Η συμμαχική AI λειτουργεί σωστά στις περισσότερες περιπτώσεις, μιας και τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας σας φροντίζουν να καλύπτονται, σπεύδουν να σας κάνουν revive αν πληγωθείτε και σας πληροφορούν για τις θέσεις των αντίπαλων στρατιωτών. Αντίθετα, το IQ των αντιπάλων σας είναι αισθητά χαμηλό, καθώς δεν εκμεταλλεύονται ποτέ την αριθμητική υπεροχή τους για να σας πλαγιοκοπήσουν, αλλά αντίθετα κρατούν τις θέσεις τους, επιτρέποντάς σας να εφαρμόσετε ανενόχλητοι pincer movements.

Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, οι χαρακτήρες που απαρτίζουν την ομάδα Dagger 1-3 είναι τελείως άχρωμοι, άγευστοι και άοσμοι. Μετά από εξήμισι ώρες παιχνιδιού, τα ονόματά τους έχουν ήδη σβηστεί από τη μνήμη μας ή για την ακρίβεια δεν αποτυπώθηκαν ποτέ σε αυτήν. Οι ερμηνείες των ηθοποιών φωνής είναι φιλότιμες, αλλά όταν το ίδιο το κείμενο είναι κακό δεν μπορείς να κάνεις και πολλά πράγματα.

Το review βασίστηκε στη ψηφιακή έκδοση του παιχνιδιού, η οποία μας παραχωρήθηκε από την Bandai Namco Hellas.